asosyallik bir tercih. ne kadar bilincli yapildigini bilemem ama bir noktadan sonra mecburiyete donusebiliyorum (bu kisim tecrube). konumuz bu. "ne yapiyorum ya ben burda?" derecesine gelmedikten sonra katlanilbilir bir grubun uyesi olmak bence de bunun bir caresi olabilir. ozellikle cok konusmadan vakit harcamak isteyenler icin ideal. tabi bu cozum bunu bir sorun olarak gorenler icin mevcut. tabi katlanilabilir bir grup insan da her kose basinda yok.
insansiz gecen zamanlar ileri de sadece kokulari ile aklilda kalbiliyor. mesela yeni bir ulke kokusu, ya da yurt odasi ve koridoru kokusu. ama konusmalar daha kolay cikiyor meydana. bir seyler hissetmek daha kolaylasinca akilda kalanlar da artiyor haliyle. bunlar da bir noltalji insani icin onemli olsa gerek.
ne yapmak istesem bir "convenience" meselesine cikiyor. onu da sonra kaziyalim.
oyle yani.
